En een volgend... een 13granenbrood. De hoe en de oorsprong van de bloem zijn dezelfde.

Geïnspireerd door een recept van Philippe Van den Bulck uit de CA van januari 2010 voor een lekkere zondagse slow food maaltijd. Aan de basis ervan een gele hoevekip van St Sever, in vrijheid gekweekt in de bossen van de Landes gedurende minimum 81 dagen met een 100% natuurlijke voeding (verkrijgbaar bij oa Delhaize).

Nodig voor 4 personen:
1 hoevekip
1 wortel en 1/2 bos selder in blokjes gesneden
1 sjalot in 4 gesneden
6 takjes tijm en 3 takjes geritste
80gr boter
olijfolie
1 bol look geplet
4 tot 5 grote puree/fritaardappelen
140gr spekblokjes
2 grote uien in halve ringen gesneden
1/2 recblochonkaas
peper en zout van de molen

Zo gemaakt:
Kruid de lege buikholte van de kip met peper en zout en vul ze op met 1/2 van de boter, de sjalot, look en 6 takjes tijm. Zet de kip 1 uur weg in de koelkast.
Schil en kook de aardappelen bijna gaar. Laat ze uitstomen en snij in grote stukken. Verwarm de oven voor op 200gr
Bestrijk de kip met de rest van de boter en zet ze 45minuten per kilo in de oven op 200gr*. Overgiet ze af en toe met vetstof. Voeg halverwege de groenten toe. Haal ze uit de oven, dek de schotel 20minuten af en laat de kip rusten.
Bak de uien en het spek in wat olijfolie. Schep uit de pan en bak hierin de aardappelen goudbruin. Voeg alles bij elkaar en meng. Snij de reblochon in de lengte door en leg over de schotel. Zet de kip en de tartiflette samen nog minstens 10 minuten in de oven tot de kaas mooi uitsmelt.
Strooi de geritste tijm over de tartiflette en serveer.

* de gaartijd kan je controleren door in de buikholte te prikken en wat vocht te laten lopen op een wit bord. Pas als het vocht helder en niet roze is, is ze klaar

Hier geven ze de 'goesting' aan door zelf de tafel te gaan dekken. Let vooral op de sérieux en de nieuwe stijlvolle manier van borden dragen...

Een torta allo yoghurt die nog sneller klaar is dan een cake. Iets droger wel maar volgende keer laat ik ze maar de helft van de tijd afkoelen in de oven.

Nodig
boter
140gr kristalsuiker + wat extra
170gr zelfrijzende bloem, gezeefd + wat extra
2 eieren
170 maïzena, gezeefd
120ml yoghurt (BIO PUR bijvoorbeeld)
5 El zonnebloem- of olijfolie
zout

Zo gemaakt: verwarm de oven voor op 180°
Klop de eieren los, voeg de bloem, maïzena, yoghurt, suiker, olie en wat zout toe en roer (KitchenAid, what else?).
Vet de taartvorm in en farineer met een gelijke hoeveelheid suiker en bloem.
Giet het beslag in de vorm en zet 40 minuten in de oven op 180°. Zet de oven uit en laat nog 20minuten erin (noot aan mezelf: 10 dus).

De kleine broer van dit boek. In déze culinaire must-have voor de pastaliefhebber staan maar liefst 360 authentieke klassieke en moderne Italiaanse recepten voor pasta(saus)gerechten: droge pasta, verse pasta, lange pasta, korte pasta, gevulde pasta en in allerlei vormen en varianten. Heb je nog nooit pasta gemaakt, dan biedt dit boek uitkomst; maar dat geldt ook voor ervaren koks. In het Italiaanse kookboek staan 300 nieuwe recepten en de 60 populairste pastagerechten uit De Zilveren Lepel.
Het boek is geschikt voor de startende pastabereider, maar ook voor ervaren koks. De recepten worden helder beschreven en zijn gemakkelijk te volgen. Naast recepten bevat De Zilveren Lepel Pasta tips om de juiste pastavorm te kiezen, goed pastadeeg te maken en de pasta te bereiden zoals de Italianen dat doen.

Ik heb er al één saus uit geprobeerd en die was zo simpel maar goddelijk lekker.

Een eeuwenoude Toscaanse wijn met als kerngebied de wijnheuvels rond het wijnstadje Montepulciano bij Siena. Deze edele wijn wordt gemaakt van vooral sangiovese - prugnolo gentile - aangevuld met canaioilo nero. Hij heeft 24 maanden gerijpt in eiken vaten. Bewaring 4 à 6 jaar.
Geconcentreerde kleur. Zachte volle wijn, krachtig, kruidig en sappig. Geurend naar zwarte bessen, pruimen en cederhout met een vleugje witte peper.
Lekker bij - gegrild - rood vlees, kaas en kruidige pasta's met vlees.
Temperatuur: 17°
Waar: Colruyt
Prijs: €6,99 in tegenstelling tot €5,49 Culinaire Ambiance 02/2010

van Sergio Herman en Quinten Lange

Verkondigen dat driesterrenchef Sergio Herman zijn hart aan zijn thuishaven Zeeland heeft verloren is een open deur instampen.  In ‘Puur Zeeland’ neemt Sergio Herman je mee op een schitterende geïllustreerde maar vooral aangename ontdekkingstocht doorheen Zeeland, een van de mooiste Nederlandse provincies. Lokale ingrediënten uit de duinen, schorren en polders zijn de basis voor verrassende en toch makkelijk maakbare recepten. In het rijtje ontbreekt vanzelfsprekend noch de Oosterschelde, noch de Zee.
Je krijgt een boeiend overzicht van de vele combinaties van klassieke ingrediënten en vernieuwende bereidingswijzen, het gebruik van exotische kruiden en specerijen, samen met de oer-Zeeuwse producten: van oester tot zeekraal, lamsoor tot lam, van mossel tot moerbij, Zeeuwse babbelaar tot dreischor. Deze elegante samensmelting maakt eten bij restaurant Oud Sluis tot een unieke gebeurtenis. Dat gaan we binnen twee maand met plezier ter plaatse beleven.

Hét standaard kookboek voor de Spaanse keuken dat voor het eerst verscheen in de jaren '70. Deze druk werd door de auteur Simone Ortega en haar dochter Inés aangepast en geactualiseerd met oa magnetronbereidingen. Met een voorwoord van Ferran Adrià, driesterrenchef van El Bulli.

Het staat boordevol dagelijkse maar ook feestelijke recepten, De drie leeslinten zullen goed van pas komen. Het boek wordt afgesloten met menu's van beroemde Spaanse chefs uit heel de wereld.
Een uiterst praktisch kookboek in een kloek formaat dat vrolijk werd geïllustreerd met kleurige tekeningen, ook het omslag. Deze bijzondere illustraties van kunstenaar Javier Mariscal maken het uniek. Tussen de hoofdstukken zitten kleinere katernen met steeds vier fotopagina's zonder enige glamour. Geen modieuze ontwikkelingen, gewoon duidelijke, informatieve recepten voor een breed publiek.
1080 Recepten geeft de culinaire geheimen prijs van elke Spaanse regio. 

De voor Bill Granger zo kenmerkende ongecompliceerde gerechten die het drukbezette moderne gezin te hulp komen. Gerechten voor elk moment van de dag: een snel en gezond ontbijt, een voedzame lunch, iets lekkers bij de thee, het dagelijkse avondmaal en dinertjes met vrienden. En, heel praktisch: er zijn hoofdstukken met voordelige maaltijden voor wie even krap bij kas zit en met vooraf te bereiden maaltijden om in te vriezen.
Een boek met uitnodigend, smakelijk, snel te bereiden, gezond lekker en bevredigend eten, én prachtig geïllustreerd. Wat wil je nog meer ?

De auteur Auguste Escoffier behoeft nauwelijks nog introductie. Wat Einstein is voor de fysici is Escoffier voor de koks. Als chefkok in de meest gerenommeerde restaurants van zijn tijd verwierf hij wereldfaam. Op basis van zijn eigen ervaringen schreef hij in 1902 Le Guide Culinaire, waarin hij de principes van de kookkunst en de traditionele technieken uitlegde.

Een kookboek om u tegen te zeggen met zijn meer dan 2 kilo en 1024 pagina's. Hét momument en de vraagbaak van de Franse keuken. Een kok zonder dit boek is als een chauffeur zonder verkeersregels. Vanuit dit boek kun je echt elk recept aan omdat je precies weet hoe de smaken op elkaar in werken.
5000 recepten opgesmukt met 48 foto's. Geen kijkboek maar een alledaagse metgezel, vol nuttige en concrete adviezen.

Gezien ik geen kookboeken meer mag kopen, kan ik ze alleen nog cadeau krijgen...Dit is de vonst van de vorige feestdagen en mijn verjaardag:

Wat gaan we eten? ~ Bill Granger
Puur Zeeland ~ Sergio Herman
Het kookboek van de klassieke keuken ~ Auguste Escoffier
De Zilveren Lepel Pasta
1080 Recepten ~  Simone en Inés Ortega

Ik bespreek ze later nog. Ik heb hier meteen een categorie kookboeken aangemaakt, 't is een schande.

OK, nieuw op mijn wishlist: een nieuwe kast...

Editie 2008 was het al voor de eerste dag ook al dik in orde met dit als resultaat: gescheurde ligamenten voor Man waar hij trots nog die hele week op verder liep/mee reed.

In editie 2010 houdt Bonavonture het exact één dag langer uit en scheurt tijdens de proloog zijn 'voorste' ligamenten. Lees: differentieel kapot.
Gelukkig is een Defender nog als lego en is dat tegen vanavond terug in orde.

Sushi maken kan iedereen, misschien niet volgens de regels van de kunst, maar hier alvast mijn eerste poging.
Een rolmatje van bamboe is handig maar het kan ook zonder. De ingrediënten kan je vinden in een doorsnee supermarkt maar in een Aziatische heb je veel meer keuze.

Nodig:
250 gr sushirijst
3 EL rijstazijn
3 nori-blaadjes
sojasaus
eventueel wasabi
voor de vulling gebruikte ik: 200 gr verse zalm en komkommer
Je kan de vulling eindeloos variëren met: rauwe of gerookte zalm, rauwe tonijn, gekookte scampi - een houten prikker houdt de scampi mooi plat, paling, inktvis, krab of surimi, viseitjes, komkommer met sesamzaad, omelet, avocado, tofu,...

Zo gemaakt:
Kook de rijst gaar en meng er de azijn erdoor terwijl de rijst nog warm is. Koel hem snel af.
Snijd de zalm en komkommer in lange reepjes.
Beleg de nori-blaadjes met de rijst, duw wat aan met met rijstazijn bevochtigde handen maar laat bovenaan anderhalve cm vrij. Leg in het midden de zalm en de komkommer en maak rolletjes door zachtjes aan te drukken.

Bevochtig de strook met water en zo plakt het perfect dicht.
Laat afkoelen in de koelkast. Snijd met een scherp mes stukjes van de sushirollen. Veeg telkens het mes proper  met een doek met rijstazijn, snijd makkelijker. Serveer met sojasaus en wasabi.

En ja... onze alleseters vonden ze té lekker.

Deze lieve Leonberger Yourak heeft ons vandaag verlaten

Als twee bruine ogen je vragen,
Help me, want ik voel me niet zo fijn.
Mag je dan, omdat je voelt, dit is het einde...
Egoïstisch zijn?
Als je van de dierenarts hoort,
dit komt nooit meer goed. En hij krijgt steeds meer pijn.
Mag je dan, omdat je hem niet wilt missen...
Egoïstisch zijn?
Als twee lieve bruine ogen zich sluiten gaan.
Voorgoed en je straks zonder hem het huis uitmoet.
Met de riem in je hand en een hart vol pijn.
Dan probeer je jezelf te overtuigen, dit was het beste.
Ik mocht niet egoïstisch zijn.
Bijna 11 jaar was hij bij ons,
elke dag samen was een feest.
En in al die fijne jaren, is hij zelf niet een keer...
egoïstisch geweest.

'morgenvroeg als ik naar boven kijk, zie ik hem als een ster aan de hemel' dixit Drama Queen

Sterkte mama... hij is waar hij 't verdient te zijn. Binnenkort is hij terug 'thuis'

Spijtig voor jou als je één wil kopen...goed voor ons die één hebben en neen, we doen hem niet wegdoen. Binnen enkele dagen is Man trouwens weer vertrokken voor zijn jaarlijkse 'kruistocht' door de Franse Alpen

Land Rover Defender meest waardevaste auto
Volgens het Duitse ADAC is de Land Rover Defender de meest waardevaste auto. Er werd in dit opzicht gekeken naar 336 modellen. De oer-Britse Defender verliest in vier jaar tijd, als er pakweg 60.000 kilometer op de teller staat, 'slechts' 42 procent van zijn waarde. Met die score blijft hij volgens ADAC zelfs de Porsche Boxster en de Mini (beide 42,6 procent waardevermindering) voor.
Exoot
De koppositie van de bijna antieke (anno 1948!) Land Rover-terreinwagen heeft de Defender volgens ADAC te danken aan zijn status van exoot. Er zijn maar weinig exemplaren op de weg, maar de groep liefhebbers is relatief groot. Bovendien zijn die fans bereid om stevige prijzen te betalen voor een gebruikte Defender.

Het originele recept is eentje met linguini uit alweer een nieuw kookboek... maar daarover later meer. Gezien ik geen linguini in huis had, was het maar met festonati uit deze winkel. De champagne had ik wonderwel over van deze festiviteiten. Elke saus zijn pasta en met linguini was het nog lekkerder geweest.

Nodig voor 4 personen:
40gr boter
1 fijgehakte ui
50 gr pancetta of spek, mag iets meer
2dl champagne
2 EL room
350gr festonati
40gr vers geraspte parmezaan
peper en zout

Zo gemaakt:
Smelt de boter en fruit er de ui en de pancetta in gedurende 5 minuten. Blus met de champagne en laat even inkoken tot de gewenste dikte. Roer er de room door en kruid.
Kook de pasta beetgaar in veel zout water. Giet af. Serveer in borden en giet er de saus over. Geef er parmezaan bij.

 

zag ik er zo uit op

Een supermarkt met alleen maar Italiaanse produkten. Gevaarlijk gebied. Vandaag ging ik naar één van de winkels van Italia Autentica. Ze zijn al 40 jaar actief in België en hebben vestigingen in La Louvière, Luik, Waver en Drogenbos. 
Wat een diversiteit: meer dan 2000 produkten gaande van pasta(sauzen), olijven, olie, aceto, risotto, koekjes, babyvoeding, tomaten in blik tot zeep, koffie, wijnen, likeuren en grappa's. Dat samen met vriendelijk en behulpzaam personeel.



Ik liep er verloren en had me voorgenomen enkel maar één mand te vullen. Makkelijk was anders maar toch al één goed voornemen waargemaakt. Toen ik bij de prachtige koeltoog met een overweldigende keuze aan kazen, fijne vleeswaren en antipasti aankwam, was mijn mandJE jammergenoeg vol.

Ik nam me voor zeker nog eens terug te komen. Nog een goed voornemen.

Zeg maar ricottahapjes. Kleine antipasti van deeg, dit boek staat er vol van, dus probeerde ik vandaag dit recept. Koud of warm te verorberen.

Nodig voor 6 personen:
100gr gekookte ham, fijngesneden
100gr ricotta
100gr boter
100gr (zelfrijzende) bloem + wat extra voor uitrollen
1 eierdooier losgeklopt
zout

Zo gemaakt:
Roer de ham met 1 EL ricotta en zet apart. Maak een zacht deeg met de rest van de ricotta, boter, bloem en wat zout. Laat het een uur afgedekt liggen.
Verwarm de oven voor op 180gr. Rol het deeg redelijk dun uit op een bebloemd aanrecht en haal er rondjes uit. Leg op elk rondje een schepje van het ricotta/ham-mengsel en vouw dicht. Druk goed aan.Bestrijk met eidooier.

Leg ze op een bakplaat bekleed met bakpapier en bak 20minuten op 180gr.

In de keuken is een zachtaardige portrettenreeks over gedreven topchefs van bij ons, gemaakt door Wim Opbrouck. Het is tegelijk een hommage aan de vakkennis van de chef, wiens kookkunst in elke aflevering contrasteert met de pogingen van Wims vrienden om de recepten van de chef zo goed mogelijk na te bootsen.
Als het kan staat Wim zelf graag achter zijn fornuis, met veel goesting en met grote dadendrang, maar vooral ook met wisselend succes. Om zijn honger naar meer keukenkennis te stillen, peilt hij tien weken lang naar ziele- en andere roerselen van topchefs van bij ons. Wat willen deze heren ons voorschotelen en waarom koken zij zoals zij koken. Waarmee onderscheiden de grote chefs zich van de rest van het pak en van de steeds groeiende stoet amateurkoks die erachteraan hinkt.

Om aan te tonen waar zo’n chefs het verschil maken, ontvouwen ze voor Wim telkens twee recepten die vervolgens ook klaargemaakt worden door een aantal enthousiaste amateurkoks in hun eigen keuken. Vrienden van Wim die af en toe, en vooral met plezier, in de keuken hun ding doen en zich hierbij niet laten beknotten door juiste snijwijzes of exacte gaartijden. Onder meer Els Pynoo, Regi, Jean Blaute, Frieda Van Wijck, Philippe Geubels, Yves Desmet, Els Dottermans, Kamagurka, Mich Walschaerts en Karl Van Nieuwkerke behoren tot die soort. Elk van hen maakt een gerecht van een topchef na of liever, ze zetten het naar hun hand. Het resultaat ziet er vaak ‘anders’ uit, maar de smaak is meestal raak. En niet in het minst omdat zij hierbij kunnen genieten van de morele steun van Wim Opbrouck. Iedere week zien en horen we een gedreven en gepassioneerde topchef aan het werk wiens kunde in de verf wordt gezet door de herkenbare ‘onkunde’ van één van ons. En toch speelt iedere dinsdag het eten de hoofdrol. Dit alles met maar één doel voor ogen: de kijker honger en goesting doen krijgen om na de uitzending zijn tv uit te zetten en de grenzen van zijn aanrecht te verleggen. Chefs van dienst zijn ondermeer: Geert Van Hecke (De Karmeliet), Gert De Mangeleer (Hertog Jan), David Martin (La Paix), Constantin Erinkoglou (Notos), Lionel Rigolet (Comme chez Soi).

Alle recepten en info hier.

Vorige week gestart met Geert Van Hecke in zijn Karmeliet en vanavond met David Martin, een jonge Franse topchef die in de schaduw van de slachthuizen van Anderlecht eigentijdse versies brengt van klassieke gerechten. In La Paix*, dat al sinds 1892 bestaat, roepen vergeten klassiekers als preskop en varkenswangetjes herinneringen op aan vervlogen tijden. Verslag lunch @ la Paix*

‘In de keuken', vanaf dinsdag 5 januari tien weken lang op Canvas, om 20.40 uur.