Diner bij Maison Bru **

Pin it!

11 december 2008 reserveerde we een tafel Chez Bru Bistrot d'Eygalières en 17 juli kwamen we terecht in Maison Bru.

Een enorme evolutie heeft deze jonge chef Wout Bru gemaakt. Eygalières was nu niet bepaald een wereldberoemd dorp om een restaurant te vestigen. Er wonen nog geen 2000 mensen, maar tijdens het toeristisch seizoen verblijven er bijna 10000. Velen raadden Wout af iets te beginnen in dit hol van Pluto, maar er was een kruidenierswinkel te koop, en hij wilde het samen met zijn echtgenote Suzy proberen.
De naam zei trouwens alles: Le Bistrot d’Eygalières. Ze zijn niet met een restaurant gestart, maar met een bistro.  De kaart was beperkt maar verzorgd. Na een tijdje werd de kaart uitgebreid en groeiden ze bijna automatisch van bistro naar restaurant.
De eerste Michelin-ster kwam er al snel. Niet alleen was Wout de jongste kok (25!) die een ster kreeg, hij was ook de enige buitenlander. Begin 2005 kreeg Wout zijn tweede Michelinster. Omdat Wout Bru niet alleen voor de rijkere Fransman of toerist wil koken, opende hij aan de overkant van de straat nog een restaurantje dat een beetje eenvoudiger en goedkoper was: “Le petit Bru”.
Begonnen met niets is Wout Bru momenteel eigenaar van een olijven- en wijnwinkel 'La Cave' én twee restaurants waarvan één mét hotel. Wijlen Dré Steemans alias Félicé zei het ooit: 'Chez Bru : de poolster onder alle sterren van de Provence ! '

Ons culinair hoogtepunt van de reis naar de Provence dan. Vanuit de mas is het een half uurtje rijden naar Eygalières. De heuvels in, midden de schoonheid van de Provence. In de driekhoek St-Rémy de Provence, Salons-de-Provence en Arles vind je na heel wat bochtenwerk door de  wondermooie Alpilles, de wijn- en olijfboomgaarden en adembenemende (verlaten) landschappen en indrukwekkende rotsformaties het restaurant. 
Het nieuwe Maison Bru is een mix van oud en nieuw, steekt af tegen het typisch provençaalse uitzicht maar is er ook perfect in geïntegreerd.

IMG_0159_resize
IMG_0160_resize
We parkeren onze 'tank' tussen de Porches en dikke BMW's. 't Voordeel van
Bonavonture is dat je er overal mee kan aankomen.
Maison Bru is nog in afwerking maar voor 95% klaar om gasten te ontvangen. Bij ons bezoek zijn ze amper een tiental dagen geleden verhuisd op 24 uur tijd. Een hele prestatie die de nog zichtbare stroomgroepen aan de keuken in het niets doen verdwijnen. In de Provence gaat het leven nu eenmaal iets langzamer dan in het jachtige Belgenland.
We worden vriendelijk doch wat chaotisch ontvangen door een dame in het Nederlands. Onze naam prijkt zo hoog op de lijst van de agenda - nummer één, vroege reservering - dat hij even onvindbaar is. Niet echt professioneel maar goed. We krijgen een tafel toegewezen. Binnen, ook een primeur in het korte bestaan van Maison Bru. Een onweer maakt buiten eten onmogelijk en we schuiven dus allen iets dichter bij elkaar binnen.

IMG_0161_resizeIMG_0164_resize
Het personeel is jong, allen in het zwart gekleed, en de meesten spreken ook, jawel... Nederlands. De gastvrouw komt vrij laat aan. Zij houdt discreet het restaurant in de gaten en ik merk vrij weinig interactie met de gasten. Tenzij met de vaste? De bediening was niet altijd 100% op 2 sterreniveau. De dame naast ons kreeg een totaal verkeerd hoofdgerecht geserveerd, al had ze het pas door als ze het op had (roloog). 'Beginners'stress, een communicatieprobleem? 
Het is duidelijk een restaurant dat vooral in de zomer periode bezocht wordt door vele....vele Belgen. Bekende Belgen en minder bekende Belgen, maar 't zijn allemaal Belgen...enfin genieters ! Maar vooral ook veel
BCBJ's

Maar we komen vooral voor de keuken. De keuken van Wout Bru is best te omschrijven als een subtiel evenwicht tussen koud-warm en zout-zoet en een zoektocht naar ongekende smaken. De keuken van Wout Bru staat bol van de smaak. Bru kookt op het ritme van de seizoenen, zoals het hoort.
De prijzen van de menu's vallen eerlijk gezegd erg mee: degustatiemenu aan €95 en menu surprise aan €120 zonder wijnen uiteraard. In de mooie à la carte gerechten kan iedereen zeker zijn gading kan vinden: van duif over heerlijk lamsvlees tot zeebaars, langoustines tot varkensvlees, truffelsausjes, zeevruchten,... van €22 tot €100.

We beginnen de avond met het aperitief maison - een champagne met campari en vers sinaasappelsap - en de aperitiefhapjes - grissini, tapenade, ham, olijven. Het stelt wat teleur voor een tweesterren: van het aperitief verwacht je iets origineler. De hapjes kwalitatief superieure streekproducten maar weinig creatief gepresenteerd. De olijfolie komt van Château Estoublon. We krijgen de keuze uit drie broodsoorten.

IMG_0162i_resizeIMG_0169_resize

We kozen het menu surprise van de chef. Er wordt ons gevraagd of we niet allergisch zijn aan bepaalde voedingsmiddelen en/of sommige dingen liever niet eten, niet dus.
Ook de wijnen vallen erg mee voor een tweesterren eetgelegenheid. Een 'bijbel' van een wijnkaart. Zo dik als het boek van Sinterklaas. Ook hier: wijnen voor elke beurs. De jonge sommelier stelt onmiddellijk en zeer uitgebreid een breed gamma bijpassende wijnen voor.

Het eerste voorgerecht is een aangenaam mosselsoepje met saffraan en een gepocheerd ei met dennenpitolie en zure room. Een mooie combinatie tussen koud en warm.

IMG_0165_resize

Het tweede is de heerlijk gemarineerde tonijn met avocadopuree, sorbet van wasabi en basilicum, Japanse algen en sojavinairette. Gewaagd maar de smaken lopen fantastisch in mekaar over.

IMG_0166_resize

Het derde voorgerecht was een in olijfolie gebakken langoustines met soja-vinaigrette, tartaar van tomaten en citroen-espuma. Mijn absolute favoriet van de avond. Heel zuiders frisse en pure ingrediënten. 

IMG_0167_resize

Zeeoren op de 4 wijzen van de chef. De 'wijzen' waren heerlijk maar om heel eerlijk te zijn, ik vind de zeeoor niet echt een lekkernij. Het is vrij taai, doet denken aan taaie inktvis en het heeft zeker geen uitgesproken wauw smaak. Het is goed dat ze gekweekt worden in Japan, maar laat de wilde exemplaren rustig hun leventje leven in de Bretoense wateren en luisteren naar wat de zee hun te vertellen heeft. Daarvoor heten ze zeeoor !

IMG_0168_resize

Het laatste voorgerecht was King Crab met mousse van aardappels en truffels, spinaziescheuten en oesters van Marennes.

IMG_0171_resize

Het hoofdgerecht was een krokantje van melkvarken met porto en boschampignons, melkmousse geparfumeerd met rozemarijn. Duidelijk dat Wout zijn afkomst niet vergeet. Hij houdt van varkensvlees en dat merk je ook aan zijn kaart. In Frankrijk wordt dat geapprecieerd terwijl wij Belgen dat eerder thuis eten. Het kan dus zeer verfijnd en dat was zeker te merken.

IMG_0172_resize

Kaastafel met keuze uit een teveel heerlijke lokale (geiten)kazen. kaasi_resize

Dessert degustatie van mousse van ananas met rhum op Bretoense 'zand', zijn vanillemousse en appelsienijs

IMG_0173_resize

Koffie met versnaperingen

 IMG_0174_resize

De wijn Gigognan Chateauneuf-du-Pape 2006 was uit de streek en vorstelijk lekker. 

Wout Bru is een sympathieke down to earth man. Anders dan veel van het volk dat er zat. Hij kwam - zoals het hoort - na de service aan elke tafel een babbeltje slaan. Op mijn vraag legde in geuren en kleuren de moeilijk bereiding van oorschelpen uit. Op de foto, zeer graag.

 IMG_0181 cens_resize

Maison Bru is een domein van 2,5 ha met zeven kamers waarvan twee suites, een tenniscourt, zwembad van 25 op 6 meter, schaduwrijk park, bar binnen én buiten, een schitterend terras maar vooral een toprestaurant.
Na een fantastisch diner, reden we rond middernacht langs de donkere landwegjes tussen wijn- en olijfboomgaarden terug naar de mas. Een culinair moment rijker en een 400tal euro armer.

De dag nadien trokken we naar Eygalières zelf. Op zoek naar de ruïnes van 'Le Bistrot d’Eygalières' euh sorry de ruines van kasteel d'Aquilis (begin 13de eeuw) en genietend van de sfeer van dit mooie - zonder de 'Bistrot des Eygalières' opnieuw iets meer - authentieke provençaalse dorpje.

 IMG_4541_resizeIMG_4535_resize
IMG_4536_resize
Maison Bru, route d'Orgon, 13810 Eygalières

Noot: In maart 2011 verloor Maison Bru één van zijn twee sterren.

ps: doe aub iets aan dat oude reclamebord

IMG_0183_resize

IMG_0182_resize

Commentaren

  • En naar welk gaat je voorkeur nu? Hof van Cleve of Bru?

  • Isabel, was dat niet duidelijk :-) Ik denk dat Hof Van Cleve moeilijk te verslaan is voor mij

  • Jaha, was idd nogal duidelijk ;) Hoh, 'k word 30 in februari, zou dat geen schoon verjaardagsdiner zijn, nen tête-à-tête bij den Peter, ('k ga hier nog een dosis hints strooien, dat er op tijd kan gereserveerd worden natuurlijk :p)

  • Isabel, oh dat zou geweldig zijn, zeker doen hoor. En op tijd reserveren is de boodschap.

  • Blijkbaar is het nog altijd een mooie ervaring bij Bru! Hopelijk wordt de uitbreiding een verbetering. Ik heb al vaker gezien dat goede restaurants ten onder gingen aan de chef die te veel hooi op zijn vork nam.
    De vergelijking met Goossens gaat niet op: drie Michelinsterren krijg je niet zo maar! Bru mag eigenlijk blij zijn dat hij er twee heeft.

  • Wij waren daar met kestavond en kerstdag.
    Mijn man heeft in de namiddag meegeholpen in de keuken.(dit is een droom dat uitgekomen is voor hem!)Het eten, de bediening en de kamer was gewoon TOP!!! Dit zal ik nooit vergeten.

De commentaren zijn gesloten.