15-02-10

Verdriet en geluk liggen dicht bij mekaar

Verdriet, veel verdriet om de vele mensen die het leven verloren, mijn steunbetuiging aan alle gewonden en de families van de nabestaanden... veel sterkte en dankbaarheid aan de hulpverleners...

Geluk omdat Man op de trein zat die er vijf minuten voor de vreselijke ramp passeerde. Geluk omdat ik er anderhalf uur uur vroeger passeerde... geluk geluk geluk ... waarom denkt een mens bij zoiets vreselijk altijd eerst aan zichzelf ?

trein_resize

20:30 Gepost in Op schok | Commentaren (2) | Tags: trein, halle, treinramp |  Facebook |

Commentaren

OMG, plots wordt zo'n ramp precies meer realiteit. Hoe erg het ook is, de slachtoffers zijn anonime, en daar staan we soms te weinig bij stil.
Heel anders is het plots als er iemand bij betrokken is - of in dit geval bijna bij betrokken is - die je "kent".
Ik maak me dikwijls die bedenking als er in de krant een artikel(tje) staat over het overlijden van een familielid van bvb. een BV. Alsof dat eigenlijk belangrijker en erger is dan het overlijden van de moeder van Jan Modaal.

Toch is het even slikken bij je postje. Vijf minuten, da's 't verschil tussen 's morgens beslissen om wel of geen extra koffie te drinken....

Gepost door: Geert | 16-02-10

Reageren op dit commentaar

Heftig. Dan besef je toch wel dat de slogan: "one life live it" er toch niet voor niets is.

Gepost door: Jorg | 16-02-10

Reageren op dit commentaar

De commentaren zijn gesloten.