30-11-16

1st ultra trail Olne-Spa-Olne 2016 73,06km 2350D+

 

Voor alles, aan mijn kinderen: beëindig waaraan je begint en vooral als het over het realiseren van je dromen gaat. Die vele kilometers samen, de ‘ga maar mama we bijven wel even alleen’ trainingen en al die momenten van steun vaak zonder veel woorden – zoals jullie handen op mijn schouders vanop de achterbank toen ik in tranen huiswaarts reed en wanhoopte na de Trail des Hautes Fagnes - hebben me vandaag zoveel kracht en vleugels gegeven.

Aan mijn man ‘always and anywhere’ bedankt voor je geduld - want met mij is dat meer dan nodig - je steun, nederig en zonder teveel woorden, om sinds maanden voorrang te geven aan mijn trainingen, terwijl je zelf binnen drie weken een ultra hebt van … 160km. Sport drijft ons vaak mentaal en fysiek kilometers uit mekaar... maar brengt ook ook samen. We verliezen mekaar in onze passies en vinden mekaar er ook in terug. Wij zijn echt wel  'partners in crime'...

Aan mijn familie, de moedigste van allemaal mijn mama en haar vriend, mijn broer en schoonzus,… gewoon: bedankt om er te zijn, vooral in de aanloop van deze ultra. Aan jullie twee die ik enorm mis: Bolle en Pepe… ik ben er zeker van dat jullie gedurende die hele periode altijd bij me waren… Aan mijn vriendin N.… onmogelijk zonder je vriendschap…

Aan de Darth Vadors: bedankt voor jullie vriendschap en aanmoedigingen. In het bijzonder aan S. en A. om dit geweldige universum van trail en jullie goede raad, twijfels en vragen met mij te hebben gedeeld, in de makkelijke maar vooral in de moeilijkste momenten. Jullie zijn… net als ik echte machos ;-)

Bedankt G. om zo tevreden te zeggen ‘amai er is werk aan vandaag’ toen ik vaak nog met haken en ogen aanéén hing. Je bent niet enkel een uitzonderlijk osteopaat die mijn *** lijf elke keer herstelde maar je hebt ook de gave mijn mentale batterijen op te laden door te luisteren, te motiveren en nederig onder de indruk te zijn van alle zottigheid die ik uithaal met mijn lijf.

Bedankt E. van Watermolensport in Overijse voor het super schoenen advies. Je bent ongelofelijk.

Ik kan mijn omgeving - mijn team - NOOIT voldoende bedanken. Zonder jullie is doen wat ik doe onmogelijk. Voor mijn familie en vrienden, bedankt voor de steun, het geduld, omdat jullie me moesten ‘verdragen’ in real life of in de virtuele wereld en vooral probeerden om mijn obsessieve tijdsbesteding naar dit doel te begrijpen. Weet dat het voor mij - tijdens de twee voorbije jaren dat ik deze ultra voorbereidde - vaak een moeilijke zoektocht was in het vinden van een balans tussen de honderden momenten met familie of vrienden die ik moest opofferen, de cosy zetel of het bed tot 9u… en het behouden van mijn focus.

Vanaf het prille begin dat mijn twee Krav Maga coaches en vrienden S. en M. het hadden over die ultra-trail Olne-Spa-Olne heeft die me niet meer losgelaten. Ik hou simpelweg niet van ‘makkelijk’… ik had even goed van een marathon naar een trail van 45 of 50 km kunnen gaan maar neen… ik wou een objectief dat me de schrik aanjoeg en er zeker van zijn dat ik mijn biertje en actieve recuperatie bij de aankomst echt wel verdiend had ;-)

Mijn fysieke maar vooral mijn mentale reserves onder nul na de marathon van Antwerpen was het moeilijkste om mijn resterende doel voor 2015 te herzien: proberen de marathon van Berlijn tot een goed einde te brengen en die ultra verzetten van 2015 naar 2016. En toen was het plots 29 november 2015… mijn marathonman ging zijn eerste ultratrail lopen… dé OSO 2015 zonder - behalve een trail van 33km - specifieke voorbereiding. Hij - die lopen in de modder haatte - finishte de 67,88km na 9h15min in de gutsende regen: nederig en vastberaden in alles wat hij onderneemt.

En toen was het mijn beurt… ik ging mijn doel niet enkel bereiken aan de finishlijn van OSO 2016. De schoon- en moeilijkheid en de beloning lagen op de weg van de eerste trainingen tot aan de finish.  Leren wie ik ben en waartoe ik in staat was. En er was serieus wat werk aan de winkel. 

Ik en vooral mijn benen hadden nood aan kilometers en kilometers. Dit mocht niet al teveel problemen opleveren gezien ik sinds december 2013 van het ene marathonschema in het andere rol…

Ik moest switchen van beton naar bospaden, eenzaamheid en natuur… dan weer naar beton en massa’s voor zoon  zijn eerste 20km van Brussel, mijn vierde 42,195km tijdens de Great Breweries Marathon de week nadien en de trainingen met dochter voor haar 20km in 2017… om nadien tijdens de zomer zoveel mogelijk te herbronnen in de bossen… .

Ik had nood aan specifieke trail trainingen, hoogtemeters en de jacht op mijn demonen en angst voor knieblessures in de afdalingen was definitief geopend…

Ik had nood aan trails en nog meer trails… de modderige Z’Amoureux, als stand-in voor mijn gekwetste vriend A. tijdens de Bosses, de bevestigende helft van wat S. en mij te wachten stond Spa-Olne op 4u10, de Fantômes 33km die te technisch twijfel zaaide gedurende 7u28, de Hautes Fagnes 39km 6u35 waar ik amper zelfvertrouwen uit haalde, en de laatste test de 28km van Brussel met daags ervoor 22km die me een enorme mentale boost gaven …

Ik moest leren doseren op een heel andere manier als tijdens een marathon, durven stappen wanneer noodzakelijk en lopen als het weer kon.

Ik moest vooral mijn minst ontwikkelde spier trainen: mijn mentale spier…'Was het moeilijk?’ Oh ja, ik heb verschillende keren gefaald, en dan nog ? Je behaalt geen enkel doel met de twee vingers in de neus: ik ben bang geweest van die 70km, ben het kotsbeu geweest, ik heb gehuild, getierd, ik heb getwijfeld, ik heb in tranen gewanhoopt, ik heb angsten overwonnen en kritieken over traagheid, excessen, fanatiek enthousiasme naast me neer moeten leggen… Nul-tolerantie tegenover immer negatieve mensen, de energievreters,… die hun ‘twijfeldieven’ in mijn hoofd deden jagen op mijn dromen. Ze hebben verschillende maskers ‘engel en duivel’, proberen je als een virus te verdelgen en je te veranderen in een incompetente twijfelaar. Ik heb volgehouden zonder hen en zeer bewust de keuze gemaakt in welke pijn ik wou voelen: die om mijn doel te bereiken zonder angst voor mislukking en niet de pijn die me ging achtervolgen met de spijt van het niet te doen. Proberen geen spijt te hebben van de zaken die we niet doen, maar vooral geen spijt hebben van wat we niet durven doen, de risico’s die we niet durven nemen, de dromen die we niet achtervolgen… je ging me nooit horen zeggen ‘had ik maar’… gelijk in welke fysieke of mentale toestand ik vaak was…

Maar die droom overmeesterde me al sinds veel te lange tijd om hem te laten vallen…Ik ben er trouwens van overtuigd dat het lopen van een ultra geen keuze was maar dat deze droom…dit doel… mij gekozen heeft.

En toen brak dé dag aan…

De nacht in B&B Xhawirs was gevuld met slapeloosheid.

7 uur… Richting Hall Omnisport te Froidbermont waar S. en ik als twee gepensioneerden ;-) in april nog met een bus van de TEC naar Spa werden gebracht om… al lopend terug te komen.

Olne-Spa-Olne is zonder enige twijfel de referentie op vlak van Belgische trails met bovendien een hartelijke organisatie. Je raakt als het ware aan de geschiedenis van trail. Net als het verhaal van de kip en het ei of Olne-Spa-Olne en trail weet je niet goed wie eerste was...

De 31ste editie… Vandaag geen bus maar een vertrek voorzien om 8u, fris (4 graden), mist, miezer en grijze hemel. Mijn man en de kinderen waren er. Tijd voor een laatste dikke knuffel met tranen in mijn en hun ogen. En dan naar de start waar ik me heel erg eenzaam voelde naast S., A., A., P. en in die massa. Alleen met mijn mentale spier en mijn fysieke reserves. De start van de muziek greep me op onbeschrijfelijke manier naar de keel. In gedachten bij mijn familie en vrienden en dan probeerde ik me te concertreren en het gehoopte verloop van deze lange dag te overlopen.

Het aftellen begon… En dan na het startsignaal en ‘bonne chance à tous’ vertrok ik om mijn zintuigen te testen, te geven wat ik te geven had, zonder onderhandelen en vooral zonder me te sparen. Een rustige start, rustig maar enthousiast. De start was bevrijdend, alle opgestapelde verwachtingen en angsten verdwenen als sneeuw voor de zon waar mijn fysieke en mentale toestand nog ten top waren.

Aan de eerste bevoorrading in Banneux aan de 15de kilometer na een pikante helling ('daar molo' had coach gezegd) verschikkelijk last van rechter hamstring en achillespees.

Kilometers volgden mekaar op maar leken niet meer op mekaar. Nadien volgden de uren mekaar op maar leken niet meer op mekaar. Een landschap dat niet anders deed dan stijgen en dalen en stijgen… 

Aan de tweede bevoorrading rond km 33 stonden mijn man en kinderen. Én mijn mama, haar vriend én Marcel als verrassing. Tranen in de ogen! De opwarming zat erop. De boost die ze me halverwege gaven zou me de volgende kilometers dragen tot de 3de (48) en 4de (63) bevoorrading.

Na km 45 begon mijn lichaam te protesteren… verkrampt, naar adem snakkend eiste het te stoppen… mijn mentale spier zag wat er reste maar nooit het einde….  Ik sleepte mijn verleden in stilte verder met slechts één doel: aankomen… S.  ik herhaalde tijdens de allermoeilijkste momenten enkel: ‘in 2016 ben je een jaar sterker'.  De breuk met het eerste deel van de trail was brutaal. Het woord ultra vervulde zijn betekenis in alle opzichten.

Maar in mijn hoofd was de overgang gemaakt: zal deze ultra voor mij een prachtige veldslag zijn tegen mezelf waar barrières zullen sneuvelen over wat mogelijk is? Waarom? Hoe? Al deze vragen bleven reeds veel te lang zonder antwoord. Of zal deze trail enkel moeite en veel pijn kosten, een enkele reis naar het diepste van mezelf waar ik me had gezworen nooit meer heen te gaan ? Maar doorgaan en lopen in de voetsporen van mijn vrienden en mijn man ...

Aan bevoorrading nr 3 (km 48) in Onneux zat het hoofd weer super want ik wist dat er 'maar' 22km overbleven. Niet te lang gebleven: beetje cola, water en eten aanvullen en nog een dame overtuigen verder te gaan. Ook dat is trail. 

En dan… de zonsondergang bewonderen vooraleer in de eenzame nacht te duiken. Nog vele uren gaan in Petzl modus en... verloren lopen in de nacht: niet zo fijn maar gelukkig was er Topo Gps. Lange pijnlijke helling af en weer op en weer in af. Maakt er deel van uit.  Mijn Garmin roept vanaf km 60 'batterij bijna leeg' (teveel van ene scherm naar andere - maar houdt tot km 67... verder met Endomondo)

De laatste bevoorrading rond km 63 werd open gehouden door mijn team en Philip een super gast van de organisatie. Daar had ik mezelf een slok bier beloofd. La Céleste gemengd met cola. Een engeltje dat op je tong plast. Daar ook snel weer vertrekken vergezeld door zoon voor de laatste 7km.

Ik heb momenten gekend van intense vreugde toen ik de vrijwilligers, onbekenden en vooral mijn supporters zag tijdens het lange parcours, in mijn hoofd weergalmden hun aanmoedigingen als strijdkreten voor wat nog moest volgen, ik heb me al lopend vrij en leeg gevoeld;  ik heb die kleine comfortabele momenten gekoesterd van een zalig nederig gevoel in mijn hoofd, de behulpzaamheid van andere traillopers, een feestelijke bevoorrading met een ‘lekkere’ gel, een Tuc…., en natuurlijk meer dan ooit afgezien tijdens zeer zeer moeilijke momenten van pijn, diep in mijn reserves gravend,…. maar het zijn enkel zij die tot op de bodem gaan die de som ervan gepresenteerd krijgen aan de finish. 

Op 500 meter van de finish hoorden zoon en ik in het midden van de velden een micro in de verte ‘kijk daar twee lampen, maar neen dat is een auto, maar neen heb jij al eens een auto zo zien lopen, allééééé, encore,…‘ Magisch! 

Aan die finish werd ik na vele vele uren en 73km (verloren lopen heeft zo zijn voordelen) opgewacht door mijn team… de finish overlopen samen met mijn kinderen… op 'You Never Walk Alone' versie 3 Tenoren (een andere CD wou Spotify de hele dag niet spelen)... tranen van geluk en trots, vermengd met een overweldigende vermoeidheid, boordevol onverklaarbare emoties maar begrepen door zij die hetzelfde deden en doen als ik: verder gaan dan ze ooit dachten te kunnen gaan. Er zijn vele momenten geweest die al lopend waren zoals de metafoor van het leven, psychisch onder nul en toch verder gaan, zelfs na 8 uur lopen en nog 5 uur te gaan…mentale veerkracht… geweldig! 

15232250_10211364277562324_8135657109177181077_n.jpg

Bedankt aan iedereen van de organisatie Courir Pour Le Plaisir! Proficiat aan alle deelnemers want aan de start staan van een ultra is al magisch, laat staan aan de finish. Mega respect voor mijn vrienden. 

Én 4 UTMB punten zijn de onze lol. 433 finishers op 620 aan de start dus jammer genoeg hebben velen moeten opgeven. 

En toen de nacht viel over Olne overviel de leegte me, vol ongelofelijke herinneringen en hun levenslessen. De terugweg werd zeer emotioneel.

Ik besefte plots door vandaag het risico te nemen té ver te gaan, ik nu weet hoe ver ik kan gaan. En zij die me waarschuwden dat ‘trop teveel is’ en ik teveel op het spel zette door zo diep in mijn reserves te graven en over mijn limieten te gaan door 'extreme' sport te beoefenen, bevestig ik graag dat hun argumenten gefundeerd waren, en kan ik niet verwijten dat ze ergens wel gelijk hadden… indien ze zouden begrijpen wat een geweldige inspiratiebron en verrijking op fysiek en vooral mentaal vlak deze ultra en sport in het algemeen is voor mij. De eerste minuut die ik met Start to Run aan één trek kon lopen op 14 juni 2012 maakte van mij een loper, mijn eerste marathon op 5 oktober 2014 te Brussel maakte van mij een ‘marathonner’ en Olne-Spa-Olne 2016 maakt van mij een ‘ultra-trailer’. Die holle 'titels' betekenen niets voor mij... Maar die onvergetelijke momenten en de bijhorende emoties zal ik mijn hele leven meedragen. Lange afstanden lopen heeft me geleerd door te gaan, ook op de moeilijkste momenten, stap per stap, zonder bang te zijn voor een nieuwe start. Ik kan je verzekeren dat als je iets over jezelf wil te weten komen je dat zeker zal doen door te trainen voor en het lopen van… 1 minuut, 5km, 10km, 20km, een marathon of een ultratrail. Want, gelijk de afstand die je loopt, gelijk aan welke snelheid, het is altijd de kortste weg naar jezelf, zonder ook maar énige plaats te laten voor een uitgesproken ego.  

 

Coach… ‘een jaar sterker’… zalig ! 

Een jaar geleden was er veel anders (om dan maar te zwijgen over vijf jaar geleden). Als ik erop terugkijk ben ik verbaasd hoe dat jaar me veranderd heeft. 2016…Een ongelofelijk mooi jaar is bijna ten einde… rest me mijn man te steunen voor zijn 160km Bello Gallico en een maand actieve recuperatie en dan… volgende doelen. Het belangrijkste zal het begeleiden van onze dochter zijn voor de 20km van Brussel. 

Om te eindigen waarmee ik begonnen ben…. Het allerbelangrijkste… Als je je kinderen graag ziet, neem je ze zoals ze zijn, met al hun eigenaardigheden… Ze leren me dat het omgekeerde ook geldt. Ze vinden het ‘geweldig cool en normaal’ een ‘bizarre zotte niet zoals de anderen’ mama te hebben die zulke dingen onderneemt. Ze zeggen dat je gedurende heel je leven je hart moet volgen en jezelf moet zijn… Op adem komen… een traan wegslikken, glimlachen…. en tegen jezelf zeggen dat je op de goede weg bent. 

Ik zie jullie graag.

Een kleine anekdote van de dag na de ultra.  Tijdens het avondeten vertelt  zoon me schoorvoetend… denkende dat ik me ging kwaad maken: “mama weet je nog aan km 67 toen de batterij van je Garmin de geest gaf , je Endomondo opzette en je iPhone in je zak stak… dat je op een bepaald moment vroeg ‘zeg hoeveel kilometers nog, check eens op je Garmin?’ en dat ik geantwoord heb ‘oeps ik weet het niet ze staat in miles’ maar dat was gelogen… ik wou niet dat je wist dat het nog lang was met de extra 3 km die je gedaan had” … goed wetende dat ik op dat moment al niet meer in kilometers kon tellen, laat staan in miles heb ik nadien niet meer gevraagd hoe lang nog… Mijn ket is ongelofelijk: hij heeft nu al begrepen dat alles in het hoofd zit…

09:45 Gepost in Bougeren | Commentaren (0) |  Facebook |

02-10-15

42nd BMW Berlin Marathon

Je suis maman, femme et… je cours, un peu, de temps en temps Aujourd’hui j’ai fait une petite sortie à Berlin lors d’un citytrip reçu de mon homme comme cadeau pour mes 40 ans. 

 

Je voudrais tout d’abord adresser des remerciements à de nombreuses personnes. Sans elles faire ce que je fais - au quotidien et aujourd’hui - ne serait pas possible et surement pas pareil. Mes deux 'ombres’.

Bien sur mon homme, mon coach et mon amour depuis presque 17 ans. Fière de ton marathon nr 5 aujourd’hui: 3h38min25 personal record ! 

Mijn mama en partner (ook voor de kidsit gedurende onze Berlijnreis) en mijn familie.

Mes coachs et amis du Krav Maga 

De loopvrienden & supporters van Club 365 onder begeleiding van Marathonman 365 Stefaan Engels 

Mon osteo

Tout mes amis supporteurs: trop nombreux pour citer tout vos noms. Vous êtes - du coup de claxon sur la chaussée au message via Facebook - top! 

The Berlin marathon organisation and volunteers 

 

Le passé

 

Franchir la ligne d’arrivée au marathon d’Anvers m’a aidé à canaliser et situer les émotions des semaines précédentes à celui-ci et d’oublier les déceptions en moi-même, mon moral, mon corps et aussi les déceptions en d’autres. Certains savent tellement te déçevoir sans même (vouloir) s’en rendre compte. Si j’ai appris quelque chose dans cette période c’est que les excuses et les limites existent pour les gens qui en ont vraiment besoin et que ces limites à tout niveau sont des illusions dans leurs têtes… Des opinions et des comportements qui disent plus sur leurs propres limites et craintes que sur les miennes. The limit is not in the sky but… in the mind. 

Dur ? Oui, mais pour moi pas d’excuses pour ne pas continuer. 

 

Les réserves physiques et surtout les réserves mentales à zéro, le plus dur après Anvers était de changer mon objectif restant pour 2015: l'OSO replanifié vers 2016 et... 4 weken extra de 'rustspieren' trainen.

 

Hors de longs runs solo, les runs 'Darth Vadors' les mercredis avec les amis du Krav Maga et les enfants ont doucement aidé à recharger mes batteries mentales. Les gars... Vous ne vous imaginer pas les ailes que vous m'avez donné!

Courir un marathon n'est rien d'extraordinaire, comme je le dis souvent 'si moi je sais...tout le monde sait le faire' mais ce que vous faites est extraordinaire! Chaque personne qui fait du sport commence de la même façon. Au Krav Maga c’est la première fois se mettre en position de combat et quand on apprend à donner un coup de poing... Dans la course à pied c'est le premier kilomètre. N'importe si tu l'as couru quand tu étais 'jeune, beau et rapide' ou hier. Dites vous que ce que ce que vous faites aujourd'hui, même si ce n'est 'pas beaucoup ni vite ni loin' est peut-être l'objectif de quelqu'un d'autre, quelqu'un qui commence à courir son premier kilomètre, qui s'inscrit à sa première course de 5km, quelqu'un qui a un objectif. Ne vous sous-estimez JAMAIS! La force et surtout le mental n'est pas convertible en kilomètres ni en km/h mais en transpiration, détermination et larmes. Et c'est valable pour tout le monde: de la personne qui commence avec 'je cours pour ma forme' à la personne qui s'entraîne pour son x-ième marathon. Les gars je ne sais dire que ‘merci’.

 

Maar buiten die mentale batterijen moesten ook de fysieke opgeladen worden. 

Lopen is niet altijd het ‘lekker warm onder je donsdeken liggen op een ijzige wintermorgen' of het 'tot laat op de zomeravond op terras blijven zitten met liters drank'. Het is onder gelijk welke omstandigheden - moe, volledig ‘op’ of verdrietig - zonder nadenken of het ook anders kan je wekker zetten om 5u en je geliefde en kinderen 'achterlaten' om zonder ontbijt door gietende regen of verzengende hitte de ene voet na de andere te zetten. 

660 km... Dat is 81 uur training sinds mijn tweede marathon op 26 april 2015, 7 maanden na mijn eerste magische in Brussel… 

 

Le présent

 

Fysiek de bijna perfecte voorbereiding, voldoende rust en ook af en toe een training overslaan of veranderen (hate it), mentaal minder sterk dan in Brussel maar sterker dan in Antwerpen. 

Berlijn was dé marathon: derde keer ‘goede’ keer. 

 

Rester humble, consequente et déterminée vis à vis de sa nature, car c'est cette nature qui va décider le jour même. Ca fait partie du jeux. C'est le pacte qu'on signe au départ d’un marathon. 

Et quel marathon! Mon premier à l’étranger, un des World’s Majors, 40000 participants, un départ dans une ambiance incroyable, un parcours rapide ('euh je fais quoi ici?' ),…

hardlopen, marathon, berlijn

Franchir la même ligne de départ que Anna Hahner, Aberu Kebede, Gladys Cherono, Eliud Kipchoge, Emmanuel et Geoffrey Mutai (ok eux ils ont déjà pris la douche quand j’arrive)

hardlopen, marathon, berlijn

et après 600m le Victory Column,

hardlopen, marathon, berlijn

6km plus loin le Bundeskanzleramt et le Reichstag, au km 23 Schöneberg City Hall - JFK „Ich bin ein Berliner“.

hardlopen, marathon, berlijn

hardlopen, marathon, berlijn

hardlopen, marathon, berlijn

hardlopen, marathon, berlijn

Op 28km samba en ongelofelijk veel ambiance aan Wilder Eber, 34km Ku’damm en een kilometer verder begon de marathon pas echt.

hardlopen, marathon, berlijn

A partir du km 35 ou on rajoute des contraintes, des physiques (genou) et surtout mentales, j’ai vécu des moments énormes et tellement intenses que j’entendais les voix de mes enfants même si ils étaient loin, ça faisait hérisser les poils des bras, ça faisait sortir les trippes, ça faisait hurler les gens, ça faisait claquer les mains des inconnus sur le bord des routes.

hardlopen, marathon, berlijn

Via National Gallery en Philharmonics (km 38), Potsdamer Platz (km 38,5)

hardlopen, marathon, berlijn

in rechte lijn naar Unter den Linden, een prachtige boulevard. 

hardlopen, marathon, berlijn

Ces moments intenses faisaient passer des vibrations entre moi - le coureur - et le reste du monde et c'est la dernière ligne droite d'une course en dessous du Brandenburger Tor…

hardlopen, marathon, berlijn

ça faisait des vibrations que seul les coureurs qui sont passés par des moments très très durs et des moments façiles peuvent vivre. Et ça c'est le plus important. Se retrouver à la ligne d’arrivée, trouver l’équilibre dont on a tous tellement besoin. Ce n’est pas en ayant un chouette job, un bon salaire, une belle famille qu’on est équilibré. Parfois on oublie ce qu’on a vraiment besoin pour être heureux: une bonne santé physique ét mentale. Et même si il y a parfois des conflits… run once… run forever and... never EVER give up!

Chrono: 4 h 56 min 57 sec !

 

Op de tonen van Narcotic van Luiquido http://youtu.be/G06HsmWP4wI

 

Pepe… deze was voor jou ! 

 

First I took Brussels, then we took Antwerp, today we took Berlin!

 hardlopen, marathon, berlijn

Courir pour moi c’est: le passé ou tout à changé, le présent et le futur. Trois marathons en un an. Une année de beaucoup de sacrifices, une année ponctuée de victoires sur moi-même et de oui... aussi de presque abandons pendant le marathon d’Anvers et certains entraînements seule et en larmes, frustrée, triste, ayant mal, malade et pas bien du tout… ce qui n'entache en rien ma détermination. Car quand je cours, je me sens libre, vide, les galères sont de l'autre côté de ma vie. Alles in mijn leven is - zelfs op dagen dat niets gaat - beter wanneer ik sport. 

 

Le futur

 

Je repars donc sur de nouveaux sentiers et vers des nouveaux objectifs... la vie continue. Même quand on s'entraîne de marathon à marathon. 

Volgende doelstellingen: 20km BXL 2016 met zoon,  Great Breweries Marathon 5/6/2015, Marathon du Médoc 10/9/2016 & l’OSO 2016 

 

14:31 Gepost in Bougeren | Commentaren (0) | Tags: hardlopen, marathon, berlijn |  Facebook |

05-06-15

Marathon Antwerpen 2015

First I took Brussels... today I took Antwerp... 

861km... Dat is 82 uur en 26 minuten training sinds mijn eerste marathon op 5 oktober 2014. Même après tout ces longs entrainements quasi tous solo, je ne me suis jamais sentie aussi seule que dans une foule de 2400 personnes à la ligne de départ de ce marathon... . Même si coach​ était là dans un autre start box. Ieder voor zich, voor een eigen doel, met eigen twijfels, motivatie, sterktes en zwaktes. hardlopen, halve marathon, marathon, brussel, antwerpen

Impressionée au départ (merci pour le peptalk A.​), contente d'être là après beaucoup de doutes, sauter à nouveau dans le vide, sachant ce qui va venir et aussi ce qui peut arriver, la pensée 'alé j'y suis presque' au semi,

hardlopen, halve marathon, marathon, brussel, antwerpen

 gèrer le mental et la fatigue musculaire au jambes et mal au tibia après km 30 déjà.  hardlopen, halve marathon, marathon, brussel, antwerpen

Condition ok, assez de souffle... mais le corps ne voulait plus, du tout. Continuer godverdoemme: pas de plan B!

40km... de finish in zicht: lopen op 100 % pure endorphines!

hardlopen, halve marathon, marathon, brussel, antwerpen

Op het prachtige '9 Crimes' van Damien Rice de finish over...  

5h05 après avoir appuyé sur le bouton 'start' de mon Garmin appuyer sur bouton 'stop'... et en une fois passer de courir à marcher. Na zo lang lopen, beginnen stappen...het blijft een raar gevoel.

Et c'est un peu ça le marathon selon mon mini coach: 'maman il faut courir jusque au moment où tu ne sais plus marcher?!'

Mon deuxième marathon où chaque moment que j'ai décidé de ne PAS abandonner m'a certainement rendu plus forte. Car les 42,195km c'est du 70% mental et le reste? C'est dans la tête ;-) Et c'est sur que sur 5h05 de course on a le temps de travailler le mental, surtout quand on a mal...

Na de ontlading aan de finish lijkt het of die tweede marathon een resultaat was van wat er in de voorbereiding voorafging. Deze heeft duidelijk veel meer van me gevraagd dan de eerste: vooral op fysiek maar zeker ook op mentaal vlak. Met maar een paar ups en veel downs. Le marathon: le meilleur métaphore de la vie.

hardlopen, halve marathon, marathon, brussel, antwerpen

Des belles émotions... Comparable avec mon premier il y a presque 7 mois? Non car mes démons sont partis... mais quand même...des larmes. Absolument fière de moi. Ce marathon n'a pas été façile, beaucoup plus difficile que mon premier, mais il m'a aidé à canaliser et situer mes émotions des dernières semaines. De voorbije weken waren niet van de makkelijkste maar moeilijk gaat ook.

Pourquoi j'aime ça? Aller si loin, physiquement et mentallement?

Parce que je veux toujours donner un exemple à mes enfants et pas des conseils? Peut-être parce que les sorties running sont une constante dans ma vie? Parce que ça me fait oublier les déceptions en moi même et mon corps et les déceptions en d'autres et les changent en pensées plus positives? Parce que c'est mon bouton 'mute'? Parce que après tout  ça j'adore cette énorme fatigue si bien méritée dans mon fauteuil qui est encore plus confortable?

Een beetje van alles en vooral veel van dit: never EVER give up!

Et mon temps... Pas top mais... Je n'ai jamais couru aussi longtemps en une fois que le 26 avril donc: oui je suis contente. Et il n'y avait plus de médaille mais j'ai eu celle de Stefaan​, bedankt! Als ze de mijne opsturen breng ik je ze mee, voor in je doos ;-)

Mijn 2de marathon... Onmogelijk zonder zovelen: uiteraard mijn twee allerliefste kleine supporters met hun tomeloze enthousiasme en onbegrijpelijke bewondering voor wat ik doe, mijn coach (4de marathon vandaag 3:42 best time) met zijn oneindige geduld, kids-sits​, mijn familie, N. ​, mes amis (bedank E. ) et un énorme merci à mon osteo avec son magic voodoo.

Just do it. Then do it again!

First I took Brussels...

april 26th 2015 WE took Antwerp...

... then WE'LL take Berlin 

From left to right
Gel Kayano 20: 957 km - Brussels Marathon oct 2014
Gel Kayano 20: 681 km - Antwerp Marathon apr 2015
Gel Kayano 21: 0 km - Berlin Marathon sept 2015hardlopen, halve marathon, marathon, brussel, antwerpen

21-10-14

Marathon Brussel 2014

Na mijn eerste marathon op 5 oktober schreef ik deze tekst. Is in NL en FR gezien mijn familie en vrienden tweetalig. Misschien hebben jullie er iets aan...

J’ai appris que tourner en ronds ne signifie pas toujours terminer où tu as commencé. Au contraire… Jubelpark-rondje Brussel-Jubelpark-Brouckèreplein 42,195km 4u51min48sec

Ik had even goed met een Ducati  tot Siberië kunnen rijden of El Capitan gaan beklimmen of iets anders ‘zots’. Ce marathon ne s'agissait pas seulement courir, mais aussi et surtout de la délivrance. Heel mijn leven twijfelde ik aan mezelf, niet goed genoeg, pas assez tenace, pas assez forte,...

Die 42,195km waren mijn kans op 'bevrijding'. Een kans... want de uitkomst ervan was zeer onzeker. Une chance car c'était à moi et à moi seule de le réaliser. 

Er was geen succesrecept voor het uitlopen van deze marathon. Et oui… moi qui aime cuisiner vous dit ‘les ingrédients étaient pourtant simple: effort, sacrifice, culot et détermination rude’. Eenvoudig en simpel.

Dus trainde ik - na de halve marathon van Brussel exact een jaar geleden - mijn lichaam gedurende 3 marathonschema's van telkens 12 weken voor die verdomde 42,195km: gedurende 209 uur 12 minuten en 38 seconden en in… 1750 kilometers. 1750 km dont 95% seule avec mes baskets, ma playlist sur la chaussée, bitch hill, dans le parc… . Pas de compromis mais de la dédication et sortir tout ce qu'il y avait dedans et... souvent ce n'était pas grand chose.

Mais le marathon demandait beaucoup plus. In de donkerste kamers van mijn hoofd, zei een sombere stem: ‘je kan dit niet, je kan dit niet…’. J'ai essayé d'ignorer cette voix, mais… elle ne partait pas. Même pas après 2 'would-be' marathons de 35km et de 40km...

De 9 maanden trainingen raakten me in mijn kern. Ze rekenden me af in mijn essentie, stipten al mijn beschermlagen en legden mijn ziel bloot. Et aux moments les plus faibles les entrainements ne montraient aucune pitié. Au contraire… ils montraient que je savais le courir ce marathon... mais qu’à un seul endroit: dans mes rêves ! 

Ik vocht terug en stond vanmorgen om 9u met mijn nummer 84, met mijn waterzak, 3 geluksbrengers die een heel jaar 'meeliepen' (de kaart van het parcours 2013, un bête élastique 'baguette' magique d'un ami et mon buff Land Rover), met een heel klein hartje en tranen ‘moedig' aan de start, toch wel nerveus wachtend op het startschot. Au signal du départ: verstand op nul, hoofd naar beneden en de afgrond in. Au fond de mon coeur je connaissais très bien mes attentes et surtout mes défauts. Pas de mensonges: le marathon regardait droit à travers toutes mes excuses, prétextes et péchés.

Alles ging prima… tot halfweg stilaan, stap voor stap de last en de intensiteit opkwamen. Tenace… je savais que chaque pas était la suite d’un entrainement – parfois pas trop – strict. Maar stap per stap sloop ook de twijfel naar binnen. 

 

 hardlopen, halve marathon, marathon, brussel

Rond km 35 werd de stem luider en luider. Ik wou wel stoppen, ik moest stoppen, maar... No way je n’allais pas m’arrêter et j’ignorais cette voix. J’écoutais les voix de ceux que j’aime tant et leurs encouragements les plus frappants stocké dans ma mémoire …’Yes you can pluche’, 'Maman si tu vois le bonhomme avec le marteau, frappe le comme au Krav Maga: BOEM!'  ‘Tu n’es pas un arbre mais un bambou qui plie mais ne casse pas. Tu as un mental énorme et ça fait beaucoup’ en ja ook de ‘Girls have balls too, they’re just a little higher up!’. Een brandend verlangen dat me aanzette om door te zetten, de ene voet voor de andere, ondanks,... ondanks... Km 35 waar ik vorig jaar als ‘half marathonnertje’ de ‘échte lopers’ van rechts zag komen, daar recht liep ik nu. Km 35 waar coach en ik voor ‘t laatst samen een mental run gedaan hadden, op en af de Tervurenlaan. Km 35 waar man en kinderen stonden. Volhouden ! 

 hardlopen, halve marathon, marathon, brussel

Op naar het Jubelpark. La pente... Bitch hill... 'ma’ rue du Moulin Dusquenne dans ma tête. Le départ en vue Cinquantenaire... émotionnel... Wetstraat bisnummer. 

 hardlopen, halve marathon, marathon, brussel

Le ‘courage’ a plusieurs visages. ‘Foncer’ et vers km 41 la Grand Place… mon arrivée du semi de l’année passée… Que des émotions… Le moment du finish en vue: Place de Brouckère. Emoties, tranen,... Ik ging het uitlopen. En na al die jaren kon ik dat stemmetje van onzekerheid definitief het zwijgen opleggen: OH YES I COULD! OH OUI! C'EST BON CA!  

Met deze muziek van Coldplay knallend in mijn oren. Un texte qui signifie beaucoup pour moi: een privilege dat ik dit mocht beleven dankzij iedereen die ik zo graag zie.  

'Cause you're a sky, 'cause you're a sky full of stars
I'm gonna give you my heart
'Cause you're a sky, 'cause you're a sky full of stars 
'Cause you light up the path
I don't care, go on and tear me apart I don't care if you do, ooh
'Cause in a sky, 'cause in a sky full of stars I think I saw you
 
'Cause you're a sky, 'cause you're a sky full of stars
I wanna die in your arms
'Cause you get lighter the more it gets dark
I'm gonna give you my heart
 
I don't care, go on and tear me apart I don't care if you do, ooh
'Cause in a sky, 'cause in a sky full of stars
I think I see you

Over de finishlijn voor eeuwig bevrijd van alle twijfels en grenzen... Alle onzichtbare kettingen die me gevangen hielden, zijn definitief verwoest. Ik zal misschien amper kunnen bewegen de volgende dagen, ik heb me nog nooit zo bevrijd gevoeld. 

Quitter le finish box dans ma couverture de survie comme un petit caramel…beseffend dat die vijandige klootzak die ik heel mijn leven meedroeg in mijn hoofd nu mijn bevrijder is. L’ennemi dans ma tête est devenu mon ami, mon allié. Après mes 40km en juin un ami qui va surement se reconnaitre m’a dit que je n’avais ‘fait rien d’exceptionnel’ non tu as raison - comme toujours  - mais aujourd’hui j’ai tout de même fait ce que peu de gens font: faire quelque chose dont je ne pensais jamais JAMAIS être capable. 

 hardlopen, halve marathon, marathon, brussel

Et en plus de ça comme ‘bonus’: je suis Marathonienne, et je porterais ce nom avec beaucoup de dignité, non seulement grâce à cette médaille - qui va voler dans une boite au grenier dans quelques années - mais surtout dans mon coeur tout au long de ma vie. NIEMAND zal me dit gevoel, deze  ongelofelijk mooie emoties en vooral die zelftrots nog afnemen. I AM A MARATHONER! Pour la première fois dans ma vie j’ose dire: je suis fière de moi et surtout pas décue en moi même. 

M’entrainer pour et courir un marathon a été - un peu comme ma vie – parfois difficile, souvent un défi avec beaucoup d’obstacles, des ups et des downs... Lopen heeft me veel geleerd maar vooral door te zetten, stap per stap, zeker op de allermoeilijkste momenten en om niet bang te zijn van een nieuwe ’start’. Et je peux t’assurer que tout ce que tu veux apprendre sur toi même tu l’apprends en t’entrainant pour et en courant un marathon. Hoe ver je ook loopt, ’t is absoluut de kortste weg naar jezelf. Les entrainement étaient long oui et le marathon aussi mais c’était la route là plus courte vers moi même. 

Maar ook die weg kon ik onmogelijk afleggen zonder anderen, ver en zeer zichtbij. 

Je ne sais pas assez remercier mon entourage. Voor mijn familie en vrienden, bedankt voor de steun en geduld… . 

Merci de m’avoir ‘supporté’, bedankt om mijn obsessieve tijdsbesteding te begrijpen. Mijn gezaag over mijn lopen zelfs tot in een ***restaurant hé mama, de gekke kaartjes van D, mijn broer en schoonzus en mijn best friend die me altijd moreel hebben gesteund. Parler tellement de la course à pied du quai d’E jusqu’à ‘madames et messieurs prochain arrêt: la gare de H’ mdr. 

Merci à mes amis qui m’ont accompagné: ces runs ensemble ont vraiment rechargé mes batteries. Een noodzakelijke tegenhanger van de vele eenzame kilometers. J’espères encore pouvoir courir très souvent avec vous. ‘Pas motivant courir tout seul’. Ma réponse standard était ‘courir seul vide la tête et rend plus fort’ mais j’avoue, courir avec des amis et partager la souffrance c’est tellement mieux.  

Merci pour les chouettes réactions et support dans la vie normale souvent par un coup de claxon (‘godverdoemme!’) sur ma chaussée dangereuse ou un encouragement ... et dans le monde virtuel: …. en zij die ik vergeet… 

Merci aan zij die ik even zot kreeg. D die ik zover kreeg om na zijn 60ste nog te beginnen lopen en vandaag een halve marathon liep (respect en next year the full one?!). N die ineens een start to run oplaadde, me zo trots maakte en die nu noodgedwongen revalideert maar komt goed. Goed bezig, volhouden! 

Merci Iron Man R en V Marathon des Sables 2014… de me complimenter avec des ‘tu es tout à fait cinglée’ et ‘faire ces runs +30km solo jusque Ath et retour, moi je ne pourrais pas moi’. Merci P qui fait l'IM de Barcelona aujourd'hui pour tes gentils mots 'Les émotions c est normal car tu arrives au terme d un objectif mais bon laisse ça pour après. Pense a tous tes entraînements accomplis et que tu es prêté pour dimanche.' ... Et quand j'ai dit 'moi ce n'est 'que' un marathon' pour ta réponse 'L' ironman il commence quand tu as pose le vélo et que tu mets tes baskets' ... Des mots magiques! 

Merci aan mijn osteopaat G, de man met de gouden handen en smerige naalden , vooral voor mijn laatste wild card. 

Merci aussi à eux que j’ai montré qu’ils avaient tort de dire que c’était de trop (bien sur, mais il y en a qui font plus lol), que j’allais aller dans mes réserves (bien sur je le fesais), que ces trois schémas étaient trop lourds (bien sur ils l’étaient, parfois)… ça m’a convaincu de continuer. J’espères de tout coeur que eux aussi comprendront un jour et pourront surtout ressentir ce super sentiment magique d’y croire, de sortir de sa zone de comfort, de foncer, dans la pluie (‘je ne suis pas en sucre’), vent, chaleure, froid….même quand ça fait mal, très mal… surtout mentalement. 

Pour mon coach, my personal ‘marathonman’. Gisteren waren we 16 jaar samen… merde jaja dat was je vergeten hé  maar hey that's you. Sorry voor de ‘not tonight I have a long run in the morning’. Bedankt voor de weinige runs die we samen deden, uiteindelijk gaven al die andere vele zeer eenzame trainingen me de kracht om dit alleen aan te kunnen. (Té) vaak kruisten onze levens zich, jij thuiskomen, ik weg, ik thuis, jij weg, ik aan de start van een loop, jij aan de finish om nadien een andere afstand te lopen… een choco die al klaar stond voor de andere, een hoopje gewassen loopkleren die klaar lagen,… en als compensatie samen een sauna en een Duvel. Je eerste twee marathons meemaken: een fantastisch gevoel, ik meer zichtbare emoties dan jij aan de zijlijn en aan de finish. Vele mooie momenten, heel veel ups en vooral ook veel zichtbare en heel veel minder zichtbare fysieke en mentale downs. Dans les bons moments tu essayais de calmer mon enthousiasme, dans les mauvais moments tu ne disais… rien. Ah oui ‘pas très bavard’ et oui ça me fait souvent **** que tu ne dis pas beaucoup… mais tu étais là: toujours, loin ou tout près. Loin car j’avoue avec plaisir … je ne suis pas la plus façile. Loin car je devais vivre cette expérience toute seule, physiquement et mentalement. Près car comme tu le dis toujours ‘always and anywhere’. ‘Heb ik je vandaag al gezegd dat ik je graag zie?’ ‘Neen zelfs niet‘  

En als laatste de àllerbelangrijkste, pour mes enfants, 

Merci ma p’tite blonde – ‘not inside hé mama’ -…toi avec toutes tes questions de ne jamais avoir posé celle-ci: 'pourquoi exactement ces 42,195 km maman?' mais au lieu tu demandais ‘heb je Hugh Jackman niet gezien in het park?’

Merci mon ket de m'avoir accompagné 67km en vélo et 104km (!) en courant avec moi. Mon mini-coach avec ton Camel Bag sur ton dos avec tes bêtes blagues de Toto et de Urbanus et ton 'Op de voorvoet mama, soepel lopen mama,... Alé alé encore encore plus loin plus loin OH OUI OH OUI' en je opgetrokken wenkbrauwen als ik luidop zong ‘Lach met de duivel. Niks is verleidelijker. Weet dat het eigenlijk niet goed is maar toch doe ik het …’ (The Opposites - Licht Uit)

Bedankt om nooit te klagen als ik alweer twee uur op het asfalt verkoos boven twee uur in jullie gezelschap.

Sorry voor het afgaan van mijn wekker en het iets te hard dichtslaan van de deur als ik 's morgens vroeg vertrok om te gaan lopen terwijl jullie nog sliepen.

Merci d'être impressionné de la longueur ou 'vitesse' de mes runs, même si ca n'en vallait pas la peine. Merci de regarder mes bêtes statistiques avec moi. Bedankt om te luisteren naar - of te doen alsof - die uitleg over intervals, fartleks, hartslagzones,...

Merci de m'avoir évité en voyant que ca n'avait pas. Bedankt om me te leren relativeren, me te laten rusten, de coldpack te brengen als het even niet ging of vooral als ik dacht dat het niet ging.

Merci d'avoir préparé mes verres de choco après mes sorties. Merci d'avoir mangé toutes ces pâtes avec moi, de gouter les muffins fait maison à l'avoine,... Merci T de tester avec moi les gouts des gels : ‘certains sont vraiment dégueulasse et certains goutent comme les gels des restos étoilés’ Mdr.

Merci de croire dans mon rêve et de ne jamais avoir douté. Zelfs op de momenten dat ik er zelf niet in geloofde. Zoals die ene keer op 21 juli dat geen van jullie twee wou meegaan al fietsend of lopend en ik zo teleurgesteld was…’t was alsof jullie aanvoelden dat een loop alleen me wél door een moeilijke periode zou helpen.  En dat was ook zo! Of op toen ik op 36 dagen voor de marathon door mijn knie ging en C het een ‘knee-out’ noemde. 

Merci de vous avoir levé si tôt aujourd'hui pour venir me voir. Merci de ne jamais vous plaindre pour attendre beaucoup plus que 4 heures pour me voir passer… om me 5 secondes te zien en dan... Hoe jullie je longen uit jullie lijfjes schreeuwden en met gekke teksten stonden te zwaaien... 5 seconden die me zoveel energie gaven om dit uit te lopen. 

Merci d'être fière, quand je suis numéro ‘presque le dernier’ à franchir la ligne d’arrivée. Merci de m'embrasser tellement fort même si je sentais bweurk… le cadavre. 

Merci mes amours, car sans vous votre maman n'aurait jamais su courir ce marathon. Sans vous deux ca n'aurait pas fallu la peine de le faire et de me libérer de tout ces sales démons. J'espères que vous suivrez l’exemple de votre maman et jamais mes conseils  !

Et maintenant? Duvel time ! Ah neen zeker ! Et réflechir: which will be my next marathon? Antwerpen dus...

21-02-14

Havermout/dadelrepen

Al even loop- en kookgek als ik. I like dé Hapjesprinces. Al haar recepten zijn een aanrader en dit recept probeerde ik laatst uit. Ideale energieboost op mijn weg naar de marathon.

IMG_9760.JPG

Nodig:


200 gr dadels, geweekt in warm water, pit eruit (Bio Delhaize) 
100 gr havermoutvlokken (of gebruik eventueel quinoavlokken of speltvlokken)
50 gr amandelpoeder
1 tl bakpoeder
65 gr noten (ik maakte een mix van rozijnen, hazelnoten en walnoten)
1 ei

Zo gemaakt:

Verwarm de oven op 180°C. 

Doe de dadels met warm water in een kommetje en laat even weken. Giet ze af en doe ze samen met de noten en het ei in de blender. 

Roer dit door de droge ingrediënten (vlokken, amandelpoeder, bakpoeder) tot een kleverige brij.  Schep het mengsel in een cakevorm en duw wat aan. Ik maakte repen van +- 1cm dik dus 2 cakevormen. Bak ze 15 à 20 minuten in de oven op 180 graden. Haal uit de vorm (komt makkelijk los), laat afkoelen op een rooster. 

 

17-12-13

Why wait for a new year when you can start today ?

7-10-2012 4 km Ladies Run Brussel

 

6-10-2013 Halve Marathon Brussel*

 

5-10-2014 Marathon Brussel ! * Gisteren ingeschreven!

marathon.jpg

* voor de leken: een halve is 21km0975 en volledige uiteraard 42km195

 

 

04-11-13

Hero Of The Day marathon

In 2010 liep deze man elke dag een marathon. Er schuilt een held in elk van ons en daarom laat hij het dit jaar iemand anders doen: een Hero Of the Day dus. 

hardlopen, marathon, man, 30km

Man liep de laatste dag van vorige maand op zijn verjaardag zijn 'Hero'-marathon. Op een magische loopplek met een stevige 4 beaufort. 

hardlopen, marathon, man, 30km

En ik, ik liep in de tegenovergestelde richting 6 rondjes van 5km met een paar van deze aanmoedigende A4tjes in de aanslag.

hardlopen,marathon,man,30km

hardlopen,marathon,man,30km

hardlopen,marathon,man,30km

De man met de hamer kwam ik niet tegen. Die staat naar het schijnt pas ergens na kilometer 30, daar waar de marathon écht begint. Hij sloeg nét naast Man.  

hardlopen,marathon,man,30km

 Toen die 2 kilometer verder dacht ‘die kom ik niet meer tegen’ stond er zijn kompaan ‘de man met de spierkrampen’. En dan denk je enkel nog...

hardlopen,marathon,man,30km

 

 

hardlopen,marathon,man,30km

 

 

hardlopen,marathon,man,30km

 

Op naar de volgende uitdaging? Schrijf je hier nog in voor een marathon of één van de nieuwe Challenges in 2014 

hardlopen, marathon, man, 30km

 

 

17:00 Gepost in Bougeren | Commentaren (0) | Tags: hardlopen, marathon, man, 30km |  Facebook |

29-10-13

Hete bliksem met spek

Man en ik zijn in onze tapering periode: hij voor zijn marathon en ik voor mijn eerste 30 km. Dat zijn borden pasta tot ze je oren uitkomen.


Vandaag had ik écht zin in iets anders: een remake van dit recept. Hete comfortfood op een herfstdag en toch ook wat koolhydraten.

IMG_8479.jpg


Het restantje eten de kinderen morgen wel op en wij... juist... alweer pasta. Voor Man dan een specialleke:

pasta met kinnekessuiker. Want 'alé daddy haven't you ever eaten that ?

08-10-13

Halve Marathon Brussel 2013

Tijdens de editie van vorig jaar liep ik in Brussel mijn eerste 4 km Ladies Run.

Na Dwars door Brugge en dé 20km was deze halve marathon mijn volgende uitdaging.

1234532_10202124743219740_1114264412_n.jpg

Nog volk in de startblok

1378761_10202124748179864_1509526362_n.jpg

Wetstraat

1378210_10202124748779879_491457066_n.jpg

Koningsplein

1374166_10202124750419920_194023106_n.jpg

Tunnels... geen twee zonder drie

 

537901_10202124753099987_2108268139_n.jpg

En dan kom je een 'tijdje' later opnieuw aan de start en dan krijg je een bisnummertje 'Wetstraat'

1382868_10202124756460071_1541336704_n.jpg

en eens de Grote Markt in zicht... 

1375213_10202124758780129_622323304_n.jpg

een fantastisch en emotionele aankomst mét beloning en een super gevoel dat nu nog nazinderd !

1385798_10202124763820255_1428262194_n.jpg

 

Bij de volgende editie op 5 oktober 2014 gaan we voor het échte werk: de volledige 42 km en 195 meter. 

 

 

 

03-09-13

Bronzen stijgbeugel

Zo heet dat hier: 'Etrier de Bronze' en daar bereiden ze zich beiden op voor. 23 pagina's theorie aub 

1187265_10201760048102590_1545494573_n.jpg

en natuurlijk ook praktijk.

Eind september is het dan zover: hun eerste 'rijexamen'.

't Is mooi om te zien hoe snel ze geëvolueerd zijn op dat jaar, hoe het vertrouwen groeit en het soms - ook al krijg ik af en te bijna een hartstilstand - de overhand neemt.  

 

IMG_7304.jpg

IMG_7324.jpg

IMG_7370 16.02.04.JPG

IMG_7389 16.02.04.jpg

IMG_7322.JPG

25-08-13

De streep

Kent u deze streep ? 

IMG_0705.JPG

Het baken aan de Watersportbaan in Gent. 

IMG_0715.jpg

IMG_0716.JPG

Gisteren ging Man er vlotjes 6 keer over en ik 4 keer. De bedoeling is er eind oktober 6 keer over te gaan en Man 8 keer en nog oh ja... nog 2,195km extra. 

Post-loop-catering: een gat in de markt.

Volkoren pasta/kip/limoen/mozzarella. 

IMG_0713.jpg

09-08-13

Loopboekenkast ?

Na de kookboekenkast, binnenkort de loopboekenkast ? 

hardlopen


13:13 Gepost in Bougeren | Commentaren (0) | Tags: hardlopen |  Facebook |

23-07-13

Ideaal loopweer

Bestaat dat ? Uiteraard ! Alle weertypes zijn ideaal, als je maar goed (probeert) te luisteren naar je hartslagmeter.

Dit warme weer is ideaal voor een stevige interval. Veel moeite moet je niet doen om in de juiste hartslagzone te zitten.

hardlopen

hardlopen

 

17:26 Gepost in Bougeren | Commentaren (0) | Tags: hardlopen |  Facebook |

12-07-13

Zoek de verschillen

Zal ik even helpen ? 

Rechts: Saucony Echelon 2 met 1160,31 km op de teller. Brachten me van Start to Run tot de 20km van Brussel.

hardlopen

Links: Saucony ProGrid Guide 6 met 0,0km op de teller: licht, stabiel, soepel en goed gedempt. Deze zullen me hopelijk brengen naar mijn eerste marathon gepland oktober 2014.

En die kleuren... niets mee te maken. Bij het loopschoenenadviescentrum is het nemen wat men zegt en maar goed ook. 


16:02 Gepost in Bougeren | Commentaren (4) | Tags: hardlopen |  Facebook |

15-06-13

En hoe zit dat daar met dat lopen ?

Wel prima dankuwel. 

 

Twee weken terug liep ik mijn duizendste kilometer. Hier is hij.

983510_10201245816727127_1033858789_n.jpg

En gisteren was 't zover … een jaar geleden - toe ik nog dacht dat lopers gekke freaks waren - begon ik met les 1 van Start to Run.

Na de Ladies Run (10/2012) liep ik 15km Dwars Door Brugge en de 20km van Bxl in 5/2013. Ik hoop op mijn eerste marathon in 10/2014. In dat voorbije jaar liep ik ondertussen 1057km gedurende 155 runs (da's 5 dagen 6 uur en 23 minuten begot) 

 

972156_10201311780736186_651078929_n.jpg

 


15:15 Gepost in Bougeren | Commentaren (0) | Tags: hardlopen |  Facebook |

29-05-13

20 km door Brussel

Veel is hier buiten pasta de laatste week niet gegeten... niets bijzonders maar met een reden.

Nét geen 12 maanden nadat ik voor het eerst écht de loopschoenen aantrok, stond ik aan de start van de 20km door Brussel. Best goed voorbereid maar nooit meer dan 15km gelopen en da's best spannend. Net als in Brugge: multitasking dus een fotoverslag.

 

Startblok

hardlopen, 20km door brussel

Wetstraat

hardlopen, 20km door brussel

Tunnels in

hardlopen, 20km door brussel

hardlopen, 20km door brussel

Aankomst in zicht

hardlopen, 20km door brussel

Op net geen 2uur en 12 minuten stonden mijn coach en ik aan de finish. Hij had voor deze gelegenheid zijn 'slak'loopschoenen aangetrokken om met me mee te lopen. Een gemiddelde van 9,1 km/uur. Een topervaring ! 

Nog even samen stretchen

hardlopen, 20km door brussel

En nog dagen nagenieten! 

hardlopen, 20km door brussel

De volgende uitdaging wordt na een rustige loopzomer (?) - met op 30km na bijna 1000km op de teller - de halve marathon van Brussel begin oktober. En dan heel stilletjes luidop dromen om daar - als mijn lichaam het toelaat - in oktober 2014 de marathon te lopen. Twee jaar na mijn eerste Ladies Run daar, dat zou mooi zijn. 



12-05-13

15 km Dwars Door Brugge

Vorige zondag rond dit uur stond ik daar aan de start...Zeven maanden na mijn eerste 4km Ladies Run in Brussel en tien maanden nadat ik starte met lopen - een fantastische run door het historische centrum van Brugge. En dankzij mijn multitasking kwaliteiten het volgende fotoverslag. 

913266_10201074413442152_626771377_n.jpg

908375_10201074413042142_871753080_n.jpg

913303_10201074412922139_545440523_n.jpg

907825_10201074409922064_1242522051_n.jpg

Tegen 8,93/uur gemiddeld een mooie tijd van 1u37minuten kreeg ik een Brugse Zot én een ferme Brugse beloning

907639_10201075300984340_315982827_n.jpg

en nu klaarstomen voor de 20km van Brussel binnen 2 weken !   

14-10-12

Ladies Run

Ik maak af wat ik start en ik ga door naar de 10km.

Eerst wat veggie pasta van Pee Klak @ home.

IMG_3194_resize.jpg

Dan hier vertrekken

sportograf-33826777_resize.jpg*

en hier aankomen.

sportograf-33826632_resize.jpg*

Vorige week zondag was een geweldige dag !

* Foto: Sportograf

11-09-12

'Vluchten draait om snelheid. Veranderen draait om richting' *

Ja... ik ben veranderd sinds begin dit jaar en heb ondertussen ook weer mijn richting gevonden. Na Start to Run ga ik met Keep Running voor de 10km tegen eind 2012 en dan zien we wel weer. Ik kan je verzekeren... als ik dit kan, jij ook !

'Move to cure !'*

cartoonHardlopen_resize.jpg

* Marathonman365 Stefaan Engels. Een geweldig inspirerend man !

19-11-11

Oranje !

Eind juni behaalde Stoere Vent zijn oranje gordel. Drama Queen miste nog wat maturiteit nodig. Maar na het kampioenschap werd door de zwarte gordels unaniem beslist dat ze er klaar voor was. Drama Queen heeft er bovendien ook haar eerste lessen aïkido opzitten, u hebt gewaarschuwd !

Mijn twee oranje gordels

foto oranje gordel 3 i_resize.jpg

13-11-11

Kendo Kampioenschap

Het is niet omdat er hier tijdelijk één gezinslid (lees: ik omwille van dit) out is dat de anderen niet gaan sporten. 
Vorig weekend hebben mijn 2 kleine kendoka's een mooi interclub kampioenschap meegedaan en ze hebben hun erg vermaakt. Bovendien kaapten ze ook wat prijzen binnen: Drama Queen derde bij de pré miniemen en Stoere Vent die er snel uitlag bij de miniemen won nadien bij de juniors de tweede plaats !

kendo, drama queen, stoere vent

kendo, drama queen, stoere vent

kendo, drama queen, stoere vent

Drama Queen

kendo, drama queen, stoere vent

kendo, drama queen, stoere vent

Stoere Vent

kendo, drama queen, stoere vent

kendo, drama queen, stoere vent

kendo, drama queen, stoere vent

kendo, drama queen, stoere vent

Prijsuitreiking pré miniemen: Drama Queen

kendo, drama queen, stoere vent

Prijsuitreiking Juniors: Stoere Vent

kendo, drama queen, stoere vent

Ze zijn er bijna mee gaan slapen

kendo, drama queen, stoere vent

17-09-11

Ikio - Nikio - Kote Gaeshi

Stoere Vent is nu ook met aïkido gestart. Sinds eind juni heeft hij zijn oranje gordel kendo. Tijdens het uur kendo worden de oudsten apart genomen voor een half uur aïkido. De eerste bewegingen zitten er alvast in.

foto 2_resize.jpg

foto 3_resize.jpg

foto 4_resize.jpg

fotoi_resize.jpg

11:21 Gepost in Bougeren, Kids | Commentaren (0) | Tags: kendo, aikido, stoere vent |  Facebook |

24-12-10

Opnieuw stoere wensen

in de serie wensen na de stoere, de duivelse/engelachtige en de culinaire.

blog_resize.JPG

04-07-10

Stage Budo Spa

Deze hoop kimono's en hakama hadden gisteren een topdag in het sportcentrum La Fraineuse en na een bbq op geweldig mooie domein de Berinzenne in Spa.

IMG_0204i_resize

IMG_0207_resize

IMG_0236_resize

IMG_0242_resize

IMG_0298_resize

IMG_0270_resize
IMG_0306_resize

IMG_0337_resize
 

15-06-10

Een hoop kimono's

IMG_7545_resize

Sinds een tweetal maanden worden hier geen 2 110's maar ook twee grotere kimono's gewassen, gestreken én gebruikt. Man heeft zich opnieuw aan de Aikido gezet en One Life doet Kendo.

 

 

14-06-10

De zeehond

Zaterdag legde Stoere Vent met meer dan glans zijn ingangstest af in de zwemclub waar hij al twee jaar op de wachtlijst stond. Hij zwom in een voor hem vrij onbekend en diep zwembad na even aarzelen 25 meter rugslag en mag in september onmiddellijk starten in het hoogte niveau! Drama Queen, die hetzelfde niveau zwemt, mag pas starten als ze 6 is, jammer...

Trots ? Neen... alleen maar een beetje zitten blijtend vanop afstand zitten kijken hoe geweldig hij het deed.

IMG_7547_resize

05:00 Gepost in Bougeren | Commentaren (1) | Tags: zwemmen, zwembad, stoere vent |  Facebook |

28-05-10

Gordel knopen les 1

ofte hoe laat ik mij door de mannen bedienen ...

19052010337_resize

19052010338_resize

 19052010339_resize

19052010340_resize

06-05-10

Slabakken

sinds hun gele gordel? Toch niet. In tegendeel nog steeds even gemotiveerd present 2x per week op de Kendo.

21042010314_resize

 

17-10-09

Nu begint het echte werk

na de gele gordels: Kendo in gevechtspantsers.

IMAG0051_resize

 

 

 

10-10-09

Gele gordels aan de lopende band

Jawel gisterenavond was het zover. Ze hebben hun gele gordel Kendo. 4 en 5,5 jaar. Trots ? Wat denk je... IMAG0042_resize